Assalamualaikum dann selamat petang.
i knew that date on my blog is wrong and i am updating this on actually 11pm hmm tp sbbnya sebe nonya nak update 3 ptg tadi tapi taktahula Allah uji sikit tadi. berhuhu lah kejak. mihmih. okay i was about to make some appreciation post on instagram, blog and fb kot sepanjang diploma nehh. so tengah2 carik gambar komander or batch 40 tetibe rasa i should post smtg here related to the appreciation for them. for my other siblings.
sy dengan sgt merendah hati dan pengharapan redha Allah SWT nak mntak maaf dekat korang batch 40 Komander Kesatria yg maybe baca benda alah ni. i was actually don't have any intention to backstabbing you guys in front of others. sy admit sy cerita keburukan komander, sakit yg sy alami selama ni dgn komander dekat kawan2 lain or my mom instead. sebenarnya bila difikirkan bukan sakit yg sy dapat tapi manis. bahagia. Allah nak bagi bahagia mmg takkan sedebuk mcmtu. ada masam ada pahitnya dan akhirnya ni manis. sy minta maaf sebab tak redha dengan amanah yg sy sendiri kena bawak sebenarnya. tak redha dgn ujian dan nikmatNya. huhu.sebab itu kadang2 sy rasa sakit hati bila ada antara korang yg tak layan sy or tak bercakap dgn sy. sy tak pernah sekali pun terfikir kenapa Allah tunjuk sy jalan atau gerakkan hati sy untuk teruskan masuk komander sejak sy masuk U walaupun keluarga, kawan rapat tak langsung bagi support tp skrg sy rasa ini yg Allah nak tunjuk. sy dah ada ramai kakak dan adik prmpuan yg sebelum sy selalu mengeluh sbb sy anak prmpuan tunggal. Alahamdulillahh smpai ke harini sy masih mnjadi sbhagian dari korang walaupun sy rasa sgt dan lebih selesa dgn umi. sy anggap umi mcm kakak, the closest one.tp setiap usaha korang utk dekat dgn sy amat amat sy hargai. sy selalu berusaha utk keluar dari kelompok ni, left group whatsapp bagai atau terniat nak keluar komander semua hahah but tonight, deep down i really appologize. terima kasih untuk semua pengalaman dan sayang antara kalian. terima kasih untuk #40
"Once commander always commander"
p/s: takdak gambaq, pi insta cheq nuh.
i knew that date on my blog is wrong and i am updating this on actually 11pm hmm tp sbbnya sebe nonya nak update 3 ptg tadi tapi taktahula Allah uji sikit tadi. berhuhu lah kejak. mihmih. okay i was about to make some appreciation post on instagram, blog and fb kot sepanjang diploma nehh. so tengah2 carik gambar komander or batch 40 tetibe rasa i should post smtg here related to the appreciation for them. for my other siblings.
sy dengan sgt merendah hati dan pengharapan redha Allah SWT nak mntak maaf dekat korang batch 40 Komander Kesatria yg maybe baca benda alah ni. i was actually don't have any intention to backstabbing you guys in front of others. sy admit sy cerita keburukan komander, sakit yg sy alami selama ni dgn komander dekat kawan2 lain or my mom instead. sebenarnya bila difikirkan bukan sakit yg sy dapat tapi manis. bahagia. Allah nak bagi bahagia mmg takkan sedebuk mcmtu. ada masam ada pahitnya dan akhirnya ni manis. sy minta maaf sebab tak redha dengan amanah yg sy sendiri kena bawak sebenarnya. tak redha dgn ujian dan nikmatNya. huhu.sebab itu kadang2 sy rasa sakit hati bila ada antara korang yg tak layan sy or tak bercakap dgn sy. sy tak pernah sekali pun terfikir kenapa Allah tunjuk sy jalan atau gerakkan hati sy untuk teruskan masuk komander sejak sy masuk U walaupun keluarga, kawan rapat tak langsung bagi support tp skrg sy rasa ini yg Allah nak tunjuk. sy dah ada ramai kakak dan adik prmpuan yg sebelum sy selalu mengeluh sbb sy anak prmpuan tunggal. Alahamdulillahh smpai ke harini sy masih mnjadi sbhagian dari korang walaupun sy rasa sgt dan lebih selesa dgn umi. sy anggap umi mcm kakak, the closest one.tp setiap usaha korang utk dekat dgn sy amat amat sy hargai. sy selalu berusaha utk keluar dari kelompok ni, left group whatsapp bagai atau terniat nak keluar komander semua hahah but tonight, deep down i really appologize. terima kasih untuk semua pengalaman dan sayang antara kalian. terima kasih untuk #40
"Once commander always commander"
p/s: takdak gambaq, pi insta cheq nuh.
No comments:
Post a Comment